Miasta: Głogów

Gminy: Głogów, Jerzmanowa, Kotla, Pęcław, Żukowice

Powiat Głogowski dawniej

Teren dzisiejszego Powiatu Głogowskiego był od pradziejów jednym z głównych skupisk osadniczych na Śląsku. Zawdzięcza to występowaniu żyznych gleb w pasie nadodrzańskim i na Wzgórzach Dalkowskich. Odra, jako życiodajna arteria oraz znajdujący się na niej bród, przez który kierował się ważny szlak handlowy, stały się we wczesnym średniowieczu czynnikami o kapitalnym znaczeniu dla rozwoju dużego ośrodka osadniczego, jakim stał się Głogów.

Wymieniony już w r. 1010, jako jeden z kluczowych grodów w monarchii piastowskiej, a od r. 1253 miasto na prawie magdeburskim, Głogów odegrał z kolei rolę determinującą w kształtowaniu się, rozwoju i charakterze osadnictwa wiejskiego w okolicy. Od 2 poł. XIII w. Głogów był ośrodkiem tzw. weichbildu, czyli okręgu prawa miejskiego. Ta wczesna forma powiatu była prawną i gospodarczą wspólnotą miasta z okolicznymi wsiami, opartą na dominacji miasta ale też, poprzez wzajemność świadczeń, na symbiozie. Teren późniejszego Powiatu Głogowskiego, należał od połowy XIII w. do Księstwa Głogowskiego, którego stołecznym miastem był Głogów. Po okresie samodzielności, od 1331 r. było ono księstwem dziedzicznym Korony Czeskiej, od r. 1526 - cesarstwa Habsburgów.

W roku 1741, wraz z zaborem Śląska przez Prusy, utworzony został powiat głogowski, z urzędem landrata jako przedstawiciela władzy państwowej. Sam Głogów był w latach 1741 - 1808 stolicą jednego z dwóch departamentów kameralnych na Śląsku [zanim siedzibę władz zachodniej części Śląska przeniesiono do Legnicy]. W 1920 r. Głogów został wyłączony z powiatu ziemskiego i ustanowiony powiatem miejskim. W 1932 r. powiat ziemski został powiększony, m.in. o miasta Bytom Odrzański i Sławę. Jego obszar wynosił odtąd 1243 km2, liczba ludności przekraczała zaś 60 tys.