Kościo?y i Parafie Szpitale Policja, Stra? Miejska i Po?arna
Firmy
Tarnowskie Góry zawdzi?czają swoje istnienie bogactwom ziemi: rudom o?owiu, srebra, cynku i ?elaza. Legenda mówi, ?e pierwszą bry?? kruszcu srebronośnego wyora? ch?op Rybka ok. 1490 r. Zacz?li przybywa? osadnicy, powsta?y pierwsze osady górnicze. Na gruntach wsi Tarnowice powstają "gory" (po staropolsku) czyli kopalnie - stąd nazwa miasta Tarnowskie Góry. Ówczesny w?aściciel tych ziem Jan II ksią?? opolsko-raciborski oraz margrabia Jerzy Hohenzollern w 1526 r. nadali m.in. powstającemu miastu przywilej wspierający górnictwo tj. "akt wolności górniczej". W tym samym roku prawdopodobnie "gród gwarków" otrzyma? prawa miejskie, a w dwa lata pó?niej og?oszony zosta? tzw. "Ordunek gorny"; powstaje w mieście Urząd Górniczy. Jest to okres szybkiego rozwoju górnictwa rud srebronośnych oraz miasta, w którym równie intensywnie rozwija si? handel i rzemios?o. Wybudowano wiele do dziś istniejących kamienic. Z rąk Jana II Opolskiego w 1529 r. miasto otrzyma?o herb-tarcz? dwudzielną, na której w górnym polu na niebieskim tle znalaz?o si? z?ote skrzyd?o or?a Piastów górnośląskich, w dolnym dwa skrzy?owane narz?dzia górnicze: z?oty pyrlik i ?elazko.
Przez wieki herb zmienia? swój wygląd lecz w 1996 r. Rada Miejska przywróci?a miastu herb w jego pierwotnym kszta?cie i barwach. W po?owie XVI w. Tarnowskie Góry by?y nie tylko najwi?kszym ośrodkiem górnictwa kruszcowego na Górnym Śląsku, ale tak?e jednym z najwi?kszych w Europie. Wielu zwolenników znalaz?a tu reformacja. Jej utrwalenie nastąpi?o po śmierci Jana II Dobrego (1532r.), kiedy miasto przesz?o pod panowanie Hohenzollernów. W 1529 r. zwolennicy reformacji wybudowali pierwszy drewniany kośció?, a w dwa lata pó?niej na jego miejscu - murowany. W 1531 r. utworzono ró?nowierczą szko??, której rektorem na prze?omie XVI i XVII w. by? Daniel Franconius, wybitny aria?ski pedagog i poeta. W mieście odbywa?y si? spotkania literatów protestanckich, organizowane pod patronatem jednego z czo?owych śląskich luteran - Andrzeja Kochcickiego. Gościli tu m.in. Walenty Ro?dzie?ski i Szymon Pistorius. Świetności miasta kres po?o?y?a wojna trzydziestoletnia (1618-1648). W 1676 r. w Tarnowskich Górach wybuch?a zaraza, która ustąpi?a po "procesji b?agalnej" do Piekar. Na pamiątk? tego zdarzenia tarnogórzanie zobowiązali si? udawa? corocznie w niedziel? po 2 lipca do Sanktuarium Matki Boskiej Piekarskiej. Tradycja ta trwa do dzisiaj. 16 grudnia 1740 roku, wkroczeniem wojsk pruskich na Ślask, rozpoczely sie wojny ślaskie. Po zakonczeniu pierwszej z nich w 1742 r. miasto przechodzi spod panowania austriackiego pod pruskie. Sytuacji tej nie zmieniają dwie kolejne wojny. Rozpocz?te w drugiej po?owie XVIII w. poszukiwanie kruszców uwie?czone zostaje powodzeniem i znowu rozwija si? w mieście górnictwo. W latach 80-tych tego wieku powstaje rządowa kopalnia i huta "Fryderyk" - nazwana od królewskiego imienia, w której w 1788 r. uruchomiono jedną z pierwszych na kontynencie europejskim, sprowadzoną z Anglii, maszyn? parową do odwadniania wyrobisk górniczych. Wiek XIX wią?e si? z ponownym o?ywieniem miasta. W 1803 r. otwarto pierwszą szko?? górniczą, kilkanaście lat pó?niej wydrą?ono nową sztolni? "Fryderyk", za?o?ono drukarni?, wybrukowano rynek i ulic? Krakowską i Lubliniecką, za?o?ono nowe fabryki i hut? ?elaza, rozpocz?to budow? wodociągów miejskich. Równie? wtedy powsta?a Spó?ka Bracka jako instytucja ubezpieczająca górników. W 1857 r. uruchomiono pierwszą lini? kolejową do Opola. Rozwój miasta przypiecz?towuje powstanie w 1873 r. Starostwa Tarnogórskiego. Z up?ywem lat wyczerpują si? jednak zasoby rud i na pocz. XX w. ko?czy si? wydobycie kruszcu. W 1922 r. w wyniku powsta? śląskich i plebiscytu miasto wróci?o do Polski i nadal by?o siedzibą powiatu. T? samą rol? miasto spe?nia?o równie? po II wojnie światowej a? do 1975 r. Status powiatu Tarnowskie Góry odzyska?y po reformie administracyjnej 1 stycznia 1999 r. W ciągu wieków miasto cieszy?o si? opinią grodu maj?tnego, który godnie móg? podejmowa? nawet królewskich gości. Nie dziwi wi?c fakt, ?e na liście odwiedzających "gród gwarków" znajdowa?y si? tak znamienite osobistości jak: Jan III Sobieski z królową Marysie?ką, August II Mocny, August III, król szwedzki Karol XII, car Aleksander I, wybitny niemiecki poeta Johann Wolfgang Goethe, Józef Wibicki, Julian Ursyn Niemcewicz, Robert Koch (pó?niejszy noblista) i inni.
Śląskie
